آبتين

آبتین (آتبین) یکی از شخصیت های شاهنامه است. نام همسرش  فَرانک و فرزند آن دو فریدون نام داشت. آبتین به معنای کسی است که به تعالیم زردشت عمل می‌کند و خوش کردار خوش گفتار خوش پندار است.

آبتین را گاوی به نام پرومایه به همراه سیمرغ در کوه قاف بزرگ کردند. ضحاک که سالها به نیرنگ حکومت را در دست داشت وقتی آبتین هنوز شیرخوار بود، خواب دید که به دست فرزندی از او کشته می‌شود. به همین سبب سربازانش را در پی آبتین فرستاد. اما سیمرغ او را پنهان و به پرومایه که گاوی سرخ موی بود سپرد تا شیرش دهد. آبتین که سر سلسله پادشاهان پیشدادی است سالها پنهانی زندگی می‌کرد.

در لغتنامه دهخدا این نام به معنای روح کامل و انسان نیکوکار آمده‌است. و صاحب برهان معنی آن را نفس کامل و نیکوکارو صاحب گفتار و کردار نیک و اسعدالسعداء آورده‌است.

آبتین نام یکی از فرماندهان و پهلوانان ایرانی نیز بوده‌است.